Zakładamy ogród różany.

Ogród różany to marzenie wielu z nas. Lubimy romantyczne ogrody. Podpowiadamy, jak założyć ogród różany i gdzie najlepiej posadzić róże w ogrodzie.

Sadzenie

Róże potrzebują stanowiska ciepłego i zacisznego, dobrze nasłonecznionego, ale nie suchego i gorącego. Lepiej więc nie sadźmy róż w ogrodzie przy południowych ścianach, bo tu kwiaty szybko przekwitają, a odmiany róż o purpurowych płatkach mogą ulec poparzeniu. Na ogród różany nie polecamy też miejsca przy północnych ścianach, na skarpach o wystawie północnej i pod gęstymi koronami drzew. Dla róż jest tam zbyt ciemno, chłodno i wilgotno. Ponieważ róże źle znoszą przeciągi, nie będą dobrze rosły przy narożnikach domów.

Co posadzić obok róż?

Sąsiedztwo dla róż: dobrym sąsiedztwem dla róż są czosnki (nie tylko te jadalne, lecz także ozdobne) oraz lawenda. Zawarte w olejkach lotnych związki chronią krzewy róż przed szkodnikami i chorobami. Niezastąpione są też aksamitki rozpierzchłe, które niszczą nicienie glebowe (potrzebują na to co najmniej 3 miesięcy, trzeba więc obsadzać lub obsiewać nimi rabatę najwcześniej, jak to możliwe).

Przygotowanie podłoża dla róż


Gleba dla róż powinna być żyzna, przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna. Poziom wód gruntowych nie może być wyższy niż 1 m. Przed posadzeniem róż ziemię w promieniu 40–60 cm przekopuje się na głębokość około 60 cm, oczyszcza z kamieni i chwastów oraz zasila kompostem. Szczególnej uwagi wymaga gleba mało urodzajna – piaszczysta i zbyt przepuszczalna. Warto ją wzbogacić w próchnicę, dodając do niej jesienią (w roku poprzedzającym sadzenie róż) przekompostowany obornik, kompost lub odkwaszony torf. Ziemię zbyt zwięzłą, gliniastą trzeba rozluźnić, mieszając ją z drobnym żwirem, piaskiem lub przekompostowaną korą sosnową. Ważny jest odczyn podłoża – jego pH powinno wynosić 6–6,5. Jeżeli jest niższy (gleba zbyt kwaśna), dodaje się nawozu wapiennego – mielonej kredy lub dolomitu (najlepiej jesienią, ale można cztery tygodnie przed sadzeniem roślin).


Projektowanie ogrodu: inspiracja i funkcja.

 

Inspiracja

Przed założeniem ogrodu warto odwiedzić ogrody znajomych, ogrody botaniczne, przejrzeć pisma i książki o tematyce ogrodowej, odwiedzić centra ogrodnicze. Na tym etapie poszukujemy inspiracji, zapisujemy nazwy roślin, które nam się spodobały, materiały, pomysły i rozwiązania, jakie utkwiły nam w pamięci. Zastanawiamy się, w jakich kolorach widzimy nasz przyszły ogród, jakie dźwięki chcemy w nim słyszeć (na przykład szum wody, śpiew ptaków).
Istnieje wiele typów ogrodów: wiejski, kwiatowy, naturalistyczny, angielski, japoński i wiele innych. Warto je poznać i wybrać koncepcję odpowiednią la nas bądź stworzyć własną. Ważne, aby uczestniczyła w tych poszukiwaniach cała rodzina, aby każdy czuł, że powstający ogród będzie również jego.

Funkcja

Należy zastanowić się przede wszystkim, jakie funkcje powinien spełniać nasz ogród. Pomyślmy nad własnym trybem życia, nad tym, ile czasu możemy poświęcić na pielęgnację ogrodu, czy potrzebujemy miejsca do zabawy dla dzieci, miejsce do uprawiania sportów, a może często będziemy przyjmować gości i przyda się rozległy taras. W ogrodzie często wypoczywamy, warto więc stworzyć sobie do tego zaciszny kącik, na rzykład altanę, gdzie w samotności można będzie poczytać książkę w otoczeniu przyrody. Jeśli lubimy szum wody warto pomyseć o stawie, oczku wodnym lub chociaż małj fontannie. Jeśli lubimy świeże owoce i warzywa, można posadzić drzewa owocowe lub przeznaczyć część działki na warzywnik. Jeśli mamy zwierzęta, to należy wziąć także pod uwagę ich potrzeby i wygospodarować na przykład miejsce na budę dla psa. Jednym zdaniem: trzeba zastanowić się, co każdy członek rodziny chciałby mieć w ogrodzie i co w nim będzie robił.

Pielęgnacja ogrodu nie musi być pracochłonna. Jeśli nie mamy zbyt dużo czasu na pracę w ogrodzie, należy posadzi w nim rośliny mało wymagające, najlepiej naturalnie rosnące na danym stanowisku. Dobrze, jeśli przeważającą większość stanowią drzewa i krzewy, bo byliny wymagają więcej pracy. Wbrew powszechnym opiniom nie muszą to być same iglaki, ale oczywiście sadząc dużo drzew i krzewów liściastych, należy się liczyć z jesiennym grabieniem liści. Jeśli lubimy kwiaty i mamy dużo miejsca, można założyć łąkę kwietną. Pięknie kwitnie przez cały sezon, nie trzeba jej podlewać ani dożywiać, wystarczy tylko koszenie 1–2 razy w roku. Pod drzewami i krzewami warto posadzić rośliny okrywowe lub rozsypać solidną warstwę kory, aby ograniczyć do minimum pojawianie się chwastów. Dobrze również założyć system automatycznego podlewania, co bardzo ułatwia pielęgnację i zaoszczędza czas.

Można mieć piękny ogród małym kosztem, wystarczy zainteresować się tańszymi gatunkami i odmianami roślin, drogie materiały zamienić na tańsze, co nie oznacza, że gorsze i brzydsze, wprost przeciwnie: wystarczy tylko trochę wyobraźni.


Jakie rośliny mogą rosnąć obok siebie?

Rośliny lubiące słońce, posadzone w cieniu obok cieniolubnych, będą źle rosły. Podobnie rośliny, które lubią wilgotną ziemię, nie będą dobrze rosły obok tych, które dobrze się czują w miejscach suchych. Roślin ekspansywnych nie sadźmy w pobliżu wolno rosnących, bo zagłuszą je. Chyba że wokół tych roślin, które nadmiernie się rozprzestrzeniają, zakopiemy 20-centymetrowej szerokości plastikową taśmę ograniczającą wzrost korzeni (można ją kupić w sklepach ogrodniczych). Powinniśmy tak postępować między innymi z astrami jesiennymi, rdestami oraz wieloma paprociami i trawami.
Rośliny na rabacie dobierzmy tak, by była ona ozdobą ogrodu przez cały sezon, a nie na przykład tylko wiosną. Pamiętajmy, że po przekwitnięciu niektórych roślin ich liście żółkną i zasychają (mak wschodni, orliki, serduszka okazała, rośliny cebulowe). Takie rośliny należy sadzić obok tych, których liście zasłonią puste miejsca.

Niektóre rośliny dobrze rosną obok jednych, a źle obok innych. Jest to skutek działania fitoncydów – substancji wydzielanych przez liście i korzenie. To zjawisko nie jest jeszcze dokładnie zbadane.

Wiadomo jednak, że dobrze rosną:

  • lilie i tulipany – posadzone obok cebuli i czosnku;
  • róże – obok cebuli i czosnku, jabłoni, laku, lawendy, naparstnicy i nasturcji;
  • drzewa owocowe – w pobliżu łubinu i mniszka lekarskiego (popularnego mleczu).

 

Źle rosną:

  • mieczyki i rośliny cebulowe posadzone w pobliżu fasoli i grochu;
  • drzewa owocowe – obok peonii, miłków i pełników;
  • bazylia i ruta – w sąsiedztwie majeranku.

Rośliny przeciw szkodnikom

Niektóre rośliny warto mieć w ogrodzie, gdyż swoim zapachem odstraszają szkodniki:

  • aksamitki, lawendy, majeranki, mięty i tymianki odstraszają bielinki kapustniki, mrówki i mszyce;
  • aksamitki, bazylie i komosy wydzielają zapach nieprzyjemny dla kretów;
  • czarne bzy, cesarskie korony, czosnki, nostrzyki i wilczomlecze odstraszają nornice;
  • szałwie chronią inne rośliny przed bielinkami kapustnikami;
  • wrotycze chronią otoczenie przed muchami i mrówkami.

Aksamitki przywabiają nicienie glebowe (nicienie wgryzają się do ich korzeni i tam zostają), oczyszczając w ten sposób teren z tych groźnych szkodników roślin.


Jak założyć ogród na piaszczystej ziemi.

To, jak wygląda ogród, w dużym stopniu zależy od ziemi. Najlepiej, jeśli jest próchniczna i żyzna. Co jednak mają zrobić właściciele mniej zasobnych działek, na których gleba bardziej niż czarnoziem przypomina morski piasek?

Gleba piaszczysta poza tym, że jest uboga w składniki pokarmowe, jest też bardzo przepuszczalna. W żyznej ziemi woda i substancje mineralne są zatrzymywane przez drobniutkie cząstki ilaste (na przykład w glebach gliniastych) lub przez próchnicę (ziemie organiczne o dużej zawartości humusu, między innymi leśna).
Gleba piaszczysta nie ma tych właściwości. Po podlaniu szybko wysycha – woda przepływa przez nią jak przez sito, a gruntowa z trudem podsiąka w niej do góry. Niewiele też daje stosowanie sztucznych nawozów, ponieważ zawarte w nich związki mineralne nie są sorbowane przez cząstki ziemi.
Najpierw tuż po rozpuszczeniu w wodzie, która jest w podłożu, ich stężenie bardzo wzrasta (co może być szkodliwe dla roślin i zabójcze dla pożytecznych mikroorganizmów glebowych). Następnie „uciekają” one w głąb gruntu. Nie dość, że nie są dostępne dla korzeni, to jeszcze zanieczyszczają środowisko.

Jakie rośliny wybrać na piaszczystą ziemię?

Na piaszczystej działce nie należy sadzić roślin wymagających. Podpowiadamy jakie rośliny są polecane do sadzenia w piaszczystej ziemi. Rośliny na piaszczystą ziemię.
Systematyczne nawożenie znacznie poprawia jakość gleby, ale jest to proces powolny. Dlatego jeżeli ziemia w ogrodzie jest sucha oraz piaszczysta, lepiej zrezygnować z uprawy wymagających roślin i posadzić te, które pochodzą z suchych siedlisk. Wbrew pozorom jest sporo gatunków, które poradzą sobie w takich warunkach. W naturalnym środowisku występują na skalistych południowych zboczach, porastają wydmy, wysychające latem stepy i suche zarośla. Tworzą rozgałęzione systemy korzeniowe lub korzenie palowe, które sięgają głęboko w ziemię. Ich liście są małe albo pokryte kutnerem – mikroskopijnymi srebrnoszarymi włoskami, które zapewniają mniejsze parowanie i straty wody. Niektóre magazynują wodę w mięsistych liściach, na przykład rozchodniki. Piaszczysta gleba to dobre miejsce na ogródek ziołowy. Suche stanowiska lubią rośliny śródziemnomorskie, na przykład lawenda, tymianek, oregano, szałwia i hyzop. Lepiej natomiast zrezygnować z trawnika. Uprawiana w piaszczystej ziemi darń szybko przesycha i musi być ciągle nawadniana. Zamiast trawnika lepiej posadzić niskie płożące rośliny lub założyć ogród żwirowy. Nie jest to trudne. Glebę przekopuje się i nawozi podobnie jak pod zwykłe rabaty, po czym zostawia się ją na kilka dni, żeby osiadła. Następnie podłoże należy przykryć włókniną ogrodniczą (musi być ona przepuszczalna dla wody i powietrza). W miejscach
przewidzianych na rośliny materiał przecina się na krzyż, tak by powstały spore otwory, i w nich sadzi się niewielkie krzewy oraz byliny. Na koniec włókninę należy przykryć kilkucentymetrową warstwą drobnego kruszywa. Poza tym, że utworzy ono świetne tło dla roślin (na jasnym żwirze będą one ładnie wyeksponowane), da dodatkową korzyść – zapobiegnie szybkiemu parowaniu wody z gleby.


Jak stworzyć barwne kompozycje z roślin?

Zestawienia kolorystyczne w ogrodzie


W przyrodzie wszelkie zestawienia kolorystyczne są dopuszczalne, nie ma złych czy dobrych połączeń. Na przykład czerwony, pomarańczowy i intensywnie różowy tworzą w ogrodzie bardzo ekspresyjną kompozycję pełną radości, sugerującą pewną nonszalancję. Fiolet połączony z ciemnym różem to zestawienie dostojne i spokojne, z odcieniami żółci (najlepiej rozbielonej i zielonkawej) tworzy kompozycję atrakcyjną, ale wyciszoną. Ożywi ją dodatek purpury. Połączenie ciemno- i jasnoniebieskiego z białym daje wrażenie elegancji i spokoju, ale może też być odbierane jako smutne. Rozweseli je odrobina pomarańczu lub żółci. Najbardziej uniwersalna jest biel, podkreśla inne barwy i wprowadza do kompozycji harmonię.

Kompozycje ogrodowe monochromatyczne czy kontastowe?


Tworząc kompozycje ogrodowe, można wybierać nie tylko rośliny kwitnące w jednej tonacji, ale też o odpowiednio zabarwionych liściach (na przykład na bordowo) albo takie, które nie kwitną i różnią się wyłącznie odcieniem i nasyceniem zieleni. Jednak żeby efekt spełnił pokładane w nim nadzieje, trzeba uważać, bo nadmiar jednakowych bodźców może być monotonny i atrakcyjności kompozycji monochromatycznej może zagrozić nuda. Aby do tego nie dopuścić, warto zastosować element kontrastujący. Może to być roślina o odpowiednio dobranej barwie albo mała architektura: brama, ławka, drobne elementy – ceramiczne kule, pojemniki albo rzeźby. Wszystko zależy od naszej wyobraźni i odwagi w kreowaniu kompozycji.

Jak kolory wpływają na nasze samopoczucie?


Barwy różnie wpływają na nasze samopoczucie. Liczne obserwacje i badania pozwoliły podzielić je na dwie grupy i opisać ich wpływ na człowieka.
Barwy ciepłe: żółcie, pomarańcze, czerwienie oraz ich rozmaite odmiany pobudzają organizm i poprawiają nastrój. Powodują, że wnętrze, w którym zostały użyte, wydaje się cieplejsze.
Barwy zimne: odmiany niebieskości, zieleni i fioletów. Można tu też zaliczyć biele i szarości. Uspokajają i łagodzą emocje. Powiększają optycznie przestrzeń i chłodzą.
O tym, jak odbieramy barwy, decyduje stopień ich nasycenia, czyli – intensywność. Na przykład czerwony, gdy jest rozbielony, pobudza słabiej niż intensywny. Jeśli skłania się w kierunku fioletu, staje się chłodniejszy i spokojniejszy, a jeżeli w kierunku żółtego – cieplejszy. Reakcja na barwy jest w pewnym stopniu sprawą indywidualną, dlatego przy wyborze kompozycji trzeba się kierować osobistymi doświadczeniami. To, co jednej osobie daje poczucie odprężenia, dla drugiej może być przytłaczające, co jednych uspokaja – innych wprowadza w melancholię.


Wybierając rośliny o odpowiedniej barwie kwiatów czy liści, możemy wydzielać wnętrza ogrodowe o specyficznym nastroju.

Wnętrza ogrodowe energetyzujące


Zestawienie roślin o kwiatach w tonacji ciepłej (żółtych, pomarańczowych i czerwonych) tworzy radosną, pobudzającą scenerię, w której nawet w pochmurne dni poczujemy się optymistycznie. Silniejszy efekt pobudzenia i energii osiągniemy, jeżeli w takiej kompozycji będą przeważały rośliny kwitnące na czerwono i pomarańczowo. Przewaga żółtych da poczucie ciepła i rozświetlenia. Ciepłe barwy zastosowane w kompozycji – tworzą wrażenie przybliżenia i wyeksponowania. Pamiętajmy jednak, że nasycone ciepłe, ale ciemne barwy optycznie zmniejszą wnętrze, w którym występują.

Wnętrza ogrodowe uspokajające


Połączenie błękitów i fioletów pozwala uzyskać efekt wyciszenia. Tu zmęczeni i zdenerwowani poczują spokój. Nawet w upał, patrząc na taką kompozycję, odnosimy wrażenie kontaktu z czymś chłodnym. Barwy zimne optycznie oddalają i powodują, że przestrzeń, którą wypełniają, wydaje się większa.

Wnętrza ogrodowe łagodzące


W ogrodzie z biało kwitnącymi roślinami panuje nastrój romantyczny. To świątynia łagodności i dumania, do której nie ma dostępu zgiełk dnia codziennego. Biel porządkuje przestrzeń, a w kompozycji z innymi barwami podkreśla je.